Dette er ein redaksjonell kommentar.
No skal du tvingast tilbake i jobb sjølv om kroppen skrantar. Men når politikarane sjølve blir tekne med buksa nede – i butikktjuveri eller leiarstrid – då er sjukemeldinga plutseleg ein gyllen nødutgang med full løn.
Medan regjeringa med Jan Christian Vestre (Ap) i spissen no varslar innstrammingar for å få ned sjukefråværet, og krev at vanlege arbeidsfolk skal finne seg i «tilrettelagt arbeid» heller enn å liggje heime, ser vi eit heilt anna regelverk utspele seg i maktas korridorar.
For folk flest er sjukemelding eit vern mot sjukdom. For den politiske eliten ser det ut til å ha blitt eit vern mot konsekvensar.
Du skal tvingast, dei skal kvilast
Signalet frå arbeidsministeren er klokkeklart: Har du vondt i ryggen? Finn andre oppgåver. Er du utbrend? Jobb redusert. Du skal ikkje sleppe unna arbeidslivet så lett.
Men kva skjer når toppolitikarar møter motstand? Når dei blir tekne for nasking på Gardermoen, eller når partiet revnar under vekta av varslingssaker om deira eiga leiing? Blir dei omplasserte til arkivteneste? Må dei møte på jobb for å sortere post medan stormen rasar?
Nei. Dei trekkjer «sjukemeldingskortet».
Solbriller, skandalar og stress
Det har nærmast blitt ein fast prosedyre. I det augneblinken pressa og politiet bankar på døra, blir politikarane akutt sjuke. Ikkje av virus eller beinbrot, men av «belastninga».
La oss sjå på den grelle kontrasten:
| Namn | Situasjon | Reaksjon | Sannsynleg konsekvens for vanlege folk |
| Bjørnar Moxnes (R) | Teken for tjuveri av solbriller. | Sjukemeldt. Full løn. | Avskjed på dagen. Ingen sjukepengar. |
| Olaug Bollestad (KrF) | Massivt internt opprør og varslingssaker om leiardrift. | Sjukemeldt. Full løn. | Møte med HR, oppseiing eller omplassering. |
| Trond Giske (Ap) | Metoo-bølgja og skuldingar om seksuell trakassering. | Sjukemeldt. Full løn. | Suspensjon og gransking utan løn, eller avskjed. |
| Sissel K. Hegdal (H) | Misbruk av partimidlar til private innkjøp. | Sjukemeldt. Full løn. | Politisak for underslag. Avskjed på dagen. |
Mediestorm som diagnose
Det er ingen som tvilar på at det er tøft å stå i ein mediestorm. Det er sikkert vondt å bli avslørt som tjuv eller dårleg sjef. Pulsen stig nok valdsamt.
Men sidan når vart «konsekvensar av eigne handlingar» ein gyldig medisinsk diagnose som kvalifiserer til 100 prosent sjukepengar?
Når regjeringa no ber vanlege tilsette og sjefar om å «skjerpe seg» og vere meir på jobb, klinger det dårleg i hop med praksisen på Stortinget. For «Ola og Kari Nordmann» finst det inga sjukemelding som kan redde dei frå skamma eller sparken om dei stel frå kassa på Rema 1000. Dei må stå i det.
Dobbeltmoralen
Det er denne asymmetrien som får det til å koke hos veljarane. Det handlar ikkje om at politikarar ikkje kan bli sjuke. Det handlar om at systemet verkar rigga.
Når du strammar inn livreima for folket, men lèt eliten bruke velferdsstaten som fallskjerm når dei har drita seg ut, då undergrev du sjølve tilliten til systemet.
Kanskje burde den nye «aktivitetsplikta» gjelde på Løvebakken også? Har du stole solbriller, kan du kanskje ikkje leie partiet, men du kan vel framleis koke kaffi i kantina?
Eller er det slik at arbeidslinja berre gjeld for dei som ikkje vedtek lovene?